sneeuw SNEEUW ondoordringbaar Wit

Sneeuw en

sneeuw volgt en

daarachter nog

andere sneeuw tot

zover

de

blik

reikt

 

 

 

wit

 

 

 

 

Wit – even wit als deze pagina hier voor je ogen

 

 

 

 

wit

 

 

 

 

 

 

Ondoordringbaar Wit

 

 

 

 

wit tot ginds

 

 

 

 

en ginds wit

 

 

 

 

 

sneeuwwit sneeuwwitje

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sneeuwblind

 

 

 

 

 

 

we zitten hier vast!

 

 

 

 

(jullie horen wel volgende week of we hier uit zijn geraakt, ondertussen…)

 

 

Advertenties

33 e – Het Buurmeisje

Viviane

Door Iris Nachtegaal

-Vi-iviane-komjespeelen!

Sammy riep het over de tuinmuur.

Hij had er een liedje van gemaakt. Viviaaaan ( uitgerekt komje (kort) speeeeleeeen (uitgerekt).
Soms kwam Viviane het buurmeisje.
Soms ging Sammy bij de buren.
Tenzij wanneer er een hond was.
-Als de hond er is ga ik direct terug – had hij met zichzelf afgesproken terwijl hij aan het plassen was en naar de jachtbak had gekeken waar een eenhoorn op stond afgebeeld en de woorden “Sans Pareil”.
En zo deed hij ook, zonder veel commentaar.
Maar nu kwam Viviane.
Sammy gaf haar een zoentje op de wang.
Zij protesteerde heftig.

-Tu doit faire semblent!- riep ze.
Je mocht slechts doen alsof je kuste.
Ook dat maakte deel uit van het spel.
Er werd gespeeld in het hok.
Vader en moedertje, huishouden met broertje als het kleine kind.
Toen haar rokje opvloog voelde Sammy iets dat hij kende en dat hij steeds vergat omdat het zo zeldzaam was – Hij kreeg een stijf piemeltje, en het gloeiend bijzondere gevoel dat daarmee gepaard ging en dat hij nergens kon thuisbrengen.
Het was bij het bad.
Niet van baden, maar het al oude bad dat in het hok stond waar ze inkroop zodat haar rokje plots tot haar lipje zichtbaar werden haar blote beentjes.
Dat was een bijzonder gevoel dat in een vlaag van gloed over hem ging maar ook meteen daarna verdween.
Soms werd er rond het gespeelde huis diepe putten bedacht. Plaatsen in de tuin waar je niet mocht komen, waar je in de diepte zou wegzinken.
Je moest mooi over het niet bestaande brugje het huis (hok) binnengaan, anders was je voor de eeuwigheid in het spel verloren.
Sammy kon gemakkelijk in een spel opgaan.
Alles leefde.
Alles werd begeesterd.

32 b – Het Vuur

Licht Vuur

Door Iris Nachtelgaal

Sammy hield van vuur maken.
Krantenpapier of hout in brand steken.

Vlammen zijn wonderlijk dansende geesten.

Hij zorgde er wel voor dat hij steeds een emmer water bij de hand had. Maar grootmoeder was erop uitgekomen dat hij een brandje had aangemaakt in het hok. Niet omdat ze brand had geroken maar omdat de jongens zich in het kot hadden teruggetrokken en stil waren.
Te laat hadden ze haar zien afkomen. Met rasse schreden naderde ze en zweeg, wat uitzonderlijk was.
Ze keek grim. Zoals een non op een devote manier grim kijkt.
Zo waren ontdekt!
En ‘s avonds ging zij dat zeker aan Ma en Pa vertellen.
Om de slagen en gekijf af te wenden dacht Sammy dat het beter was om het zelf te berde te brengen voordat oma het zou aanbrengen.

Hij kon haar de pas afsnijden.

Moeder zei dat hij een pyromaan was, en dat hij zich zou moeten schamen.
Maar zan het aanmaken van een kampvuur werd niet gedacht.

Sammy zal zich nooit een aanmoedigend woord van zijn ouders kunnen herinneren. Niet één enkele goedkeuring.
Maar hij stond daar nooit bij stil.
Hij aanvaarde dat onvoorwaardelijk.
Omdat hij zich niet kon voorstellen dat het anders kon.
Hij nam het beeld de ouders van hem hadden over als getrouw.
En had enkel de kritiek voor zichzelf die de ouders op hem gaven.

Hij diende voor de wereld te verbergen hoe slecht en mislukt hij wel was.

Niemand mocht te weten komen welk ongebroed zijn vader had.

Wanneer zij samen met vader aan tafel zitten, zijn ze met zijn jongere broertje in de weer en soms met elkaar.
Hem kijken ze nooit aan.
Vader zit soms schuin aan tafel.
Hij leunt daarbij op de elleboog terwijl hij met de romp gedraaid in zijn bord plukt.
Kijkt ook niet meer naar moeder.
Met de rug naar Sammy.

Wanneer de soep wordt opgediend snort hij – Die soep is zuur! Ik wil ze niet!- Hij zet zijn bord neer op de vloer.
De hond komt er aan ruiken en keert zich af.
-zie de hond wil het ook niet!
-moeder ontsteekt in woede.
Haar geschreeuw zal uren duren.
En bij de buren duidelijk te horen zijn.
Wat roept zij?
Niemand zal het zich ooit herinneren.

Vakantie

Sorry, wij zijn nog steeds met vakantie  –  We zullen terug zijn tegen de start van het schooljaar om jullie verder het verhaal van Sammy te vertellen.

Iris is ondertussen druk aan de gang met haar onderzoek naar Sammy.

Dat heeft ze ons meegedeeld in een handgeschreven brief.  We hebben die net met de post ontvangen – nadat deze drie weken onderweg is geweest!

Ze heeft heel wat verbijsterende ontdekkingen gedaan.  Maar ze laat ons nog wat op onze honger zitten. Ze zegt in de brief niet precies waarover het gaat, maar ze is op documenten gestuit in verband met een assisenzaak…

 

Nog een prettige vakantie gewenst aan iedereen!

Anker Tong

Vakantie

Terug naar het ouderlijk huis, na zo vele jaren.

(We moeten hier drie uur rijden om een internet verbinding.)

Ook voor de post ophalen. (Er was geen brief van Iris bij!)

 

Anker Tong

Vakantie

Sorry, wij zijn met vakantie naar de grootouders (die elk in een ander werelddeel wonen) –  We zullen terug zijn tegen de start van het schooljaar om jullie verder het verhaal van Sammy te vertellen.

 

Een prettige vakantie gewenst aan iedereen!

Anker Tong

Vakantie!

Sorry, wij zijn met vakantie naar de grootouders (die elk in een ander werelddeel wonen) –  We zullen terug zijn tegen de start van het schooljaar om jullie verder het verhaal van Sammy te vertellen.

 

Een prettige vakantie gewenst aan iedereen!

Anker Tong

47c – Afwezig

Beste volgers,

We moeten onze berichtgeving even onderbreken.

Iris is met vakantie, en de examenperiode voor mijn kinderen is aangebroken.

We hebben het hier even te druk om het verhaal van Sammy uit te spinnen.

Even geduld,

Anker Tong