85i De Onbekende

Transcriptie VHS-tape (vervolg)

Iris::…zelfs de generatie voor zijn ouders, (onverstaanbaar ) de traumas’s die de grootouders hebben gedragen nog uit de generatie niet daarvoor…ik al het later daarover hebben want ik heb niet heel veel nieuw materiaal gevonden

Jan:… Sammy had geleerd om deel uit te maken van een familie, een groep, door onzichtbaar te worden, (onverstaanbaar) geleerd om geen hulp te vragen en dat was wat hij kende, dat was de manier waarop hij geleerd had om mee te doen, zijn plaats op te eisen in en groep, om zorg te vragen, zelfs gewoon spreken, het woord nemen, waren dingen die hij niet thuis geleerd had, die heel moeilijk voor hem waren, soms haast onmogelijk, en ik meen te moeten vaststellen dat dit typerend zijn voor mensen uit die naoorlogse generatie…
Hij sloot zich soms bij enkelingen aan, nooit bij groepen! Het waren meestal mensen met problemen, die hij …hij deed erg zijn best om hen te helpen en soms lukte dat merkwaardig goed. Hij had een uitzonderlijk inlevingsvermogen. Was hyper-sensibel. Ik heb weten mensen evolueren door hem, zij zeiden dat zelf, …dat door hem te ontmoetten hun leven was veranderd. Maar dan dikwijls, zelfs na jaren,…na jaren brak hij die relatie abrubt af. Hij hechtte zich zoals hij zich zoals hij als kind aan zijn ouders zich had had gehecht. Zonder hulp of invoeling van hen te verwachten. Eveneens zonder deze wederzijdsheid zoals hij zijn ouders ervoer. Dat was ede enige manier, blijkbaar, om een… om relaties te kunnen vormen met andere mensen. Betrokken, met heel veel aandacht voor hen en grote bezorgdheid! Maar hij opende zich niet, bleef een vreemde voor hen, die steeds het gevoel had hem te kennen – eigenlijk niet wisten die hij was, soms kenden ze hem reeds jarenlang zonder zich eingelijk… zonder eindelijk goed te weten wie hij was…zijn geslotenheid was ook dat wat de anderen van hem verdreven/ Zijn geslotenheid en zijn vrijblijvendheid, ja zo zou je het kunnen noemen, of zo leek het toch…Ja, zijn zwijgen als je wil. Dat gesloten aanwezig zijn van Sammy zoals we hem allemaal beleefd hebben, denk ik, als dat er toch iemand was, een vrouw, hij had ….ik geloof dat er één iemand was die werkelijk in staat was om tot hem door te dringen, die zijn vertrouwen kon hebben, die wist hoe ze met hem diende om te gaan, iemand die een oprecht respect voor hem had, en een grote appreciatie, ja- die hem van hem hield voor zo lang hij geleefd heeft denk ik…maar in de andere relaties die hij had, sloot hij zich steeds erg af, voor niemand eigenlijk lang aanvaardbaar, het was ook moeilijk om met hem alleen te zijn. Met hem alleen aan een tafel te zitten. Sommigen konden dat echt niet uitstaan. Daar ging steeds een spanning een stroefheid van uit. Een beklemming voor de anderen. Dat was nooit gemakkelijk. Hij gaf soms het gevoel het idee met zijn gedachten ergens anders te zitten, een heel onaangename vorm van geslotenheid. … Geslotenheid en wanneer hij dat hier probeerde te doorbreken, tijdens de koffiepauze bijvoorbeeld, dan vond ik dat soms erg grappig. Hij probeerde vlot te doen, was zelfs plots babbelziek…of probeerde dat te zijn. Maar ook dat werd door niemand geapprecieerd.

Iris : (grinnikt) Zijn praatzucht verschool zijn zwijgen!


Jan :Ja…huh…Hij…hij heeft wel wat mensen doen lijden ook doen lijden manier. Mensen die het echt goed met hem voor hadden, die van hem hielden…soms mensen die heel gemakkelijk, heel stevig in het leven stonden ook …

(wordt volgende week vervolg)