85h De Onbekende

Transcriptie VHS-tape (vervolg)

X: …wanneer je als kind alles doet, zoals je opvoeders je dat vragen… je beantwoordt daar aan …zonder, dat je daar bewust van bent…de atmosfeer van het ouderlijke huis is de zuurstof die je inademt…daar neemt het kleine kind alles onvoorwaardelijk aan…zelfs de meest gewone situatie, zou door een kind dat daarin is opgegroeid niet als “ongewoon” ervaren kunnen worden… maar precies als herkenbaar…Sammy stelde zich geen vragen over zijn ouders!…Nooit!…Wij waren het die hem die vragen aanbrachten.. Wij waren het die hem daarop wezen!…maar Sammy zelf aanvaardde nooit dat iemand bij zijn ouders gebreken zou doen uitschijnen…ik geloof dat zijn deelname aan sessies in de Kring…voor hem een manier waren… om er achter te komen hoe andere mensen in elkaar zaten…hij had heel weinig contacten…en onze bijeenkomsten gaven hem een gelegenheid om dat te ontdekken…ik denk niet…ik geloof niet dat hij hier veel vorderingen heeft gemaakt…

Jan : ..tja …hij luisterde …hij keek en luisterde, zo kan het dat wel zeggen…het was inderdaad moeilijk om je dat nu in te beelden. Ik bedoel; die situatie waar hij zich geen vragen over stelde, zoals je dat net aangaf: hoe zei je dat weer? Een kind stelt zich geen vragen over de atmosfeer van de huiselijke situatie, het ouderlijk gezin wordt als evident beleefd, als gegeven, nooit als vraag. Later moet dit wel gekomen zijn. Voor zover ik Sammy heb mogen meemaken, voor zover ik mij hem goed herinner, had hij geen, zag hij geen uitwegen, of kende hij geen uitwegen uit dat gezin, iedere opgroeiende generatie heeft ‘peers’ zoals je zei, heeft leeftijdsgenoten waarin een opgroeiend adolecent zich in erkent, zich bij aansluit. In het meest markante geval wordt die gekenmerkt door een ‘generatiekloof’, tekent die zich af als een breuk met de vorige generatie. Ook daar kon Sammy klaarblijkelijk geen aansluiting bij vinden.

x: Ik zal je zeggen waarom, Jan, …

(wordt volgende week vervolgd)