85i De Onbekende

Transcriptie VHS-tape (vervolg)

Iris::…zelfs de generatie voor zijn ouders, (onverstaanbaar ) de traumas’s die de grootouders hebben gedragen nog uit de generatie niet daarvoor…ik al het later daarover hebben want ik heb niet heel veel nieuw materiaal gevonden

Jan:… Sammy had geleerd om deel uit te maken van een familie, een groep, door onzichtbaar te worden, (onverstaanbaar) geleerd om geen hulp te vragen en dat was wat hij kende, dat was de manier waarop hij geleerd had om mee te doen, zijn plaats op te eisen in en groep, om zorg te vragen, zelfs gewoon spreken, het woord nemen, waren dingen die hij niet thuis geleerd had, die heel moeilijk voor hem waren, soms haast onmogelijk, en ik meen te moeten vaststellen dat dit typerend zijn voor mensen uit die naoorlogse generatie…
Hij sloot zich soms bij enkelingen aan, nooit bij groepen! Het waren meestal mensen met problemen, die hij …hij deed erg zijn best om hen te helpen en soms lukte dat merkwaardig goed. Hij had een uitzonderlijk inlevingsvermogen. Was hyper-sensibel. Ik heb weten mensen evolueren door hem, zij zeiden dat zelf, …dat door hem te ontmoetten hun leven was veranderd. Maar dan dikwijls, zelfs na jaren,…na jaren brak hij die relatie abrubt af. Hij hechtte zich zoals hij zich zoals hij als kind aan zijn ouders zich had had gehecht. Zonder hulp of invoeling van hen te verwachten. Eveneens zonder deze wederzijdsheid zoals hij zijn ouders ervoer. Dat was ede enige manier, blijkbaar, om een… om relaties te kunnen vormen met andere mensen. Betrokken, met heel veel aandacht voor hen en grote bezorgdheid! Maar hij opende zich niet, bleef een vreemde voor hen, die steeds het gevoel had hem te kennen – eigenlijk niet wisten die hij was, soms kenden ze hem reeds jarenlang zonder zich eingelijk… zonder eindelijk goed te weten wie hij was…zijn geslotenheid was ook dat wat de anderen van hem verdreven/ Zijn geslotenheid en zijn vrijblijvendheid, ja zo zou je het kunnen noemen, of zo leek het toch…Ja, zijn zwijgen als je wil. Dat gesloten aanwezig zijn van Sammy zoals we hem allemaal beleefd hebben, denk ik, als dat er toch iemand was, een vrouw, hij had ….ik geloof dat er één iemand was die werkelijk in staat was om tot hem door te dringen, die zijn vertrouwen kon hebben, die wist hoe ze met hem diende om te gaan, iemand die een oprecht respect voor hem had, en een grote appreciatie, ja- die hem van hem hield voor zo lang hij geleefd heeft denk ik…maar in de andere relaties die hij had, sloot hij zich steeds erg af, voor niemand eigenlijk lang aanvaardbaar, het was ook moeilijk om met hem alleen te zijn. Met hem alleen aan een tafel te zitten. Sommigen konden dat echt niet uitstaan. Daar ging steeds een spanning een stroefheid van uit. Een beklemming voor de anderen. Dat was nooit gemakkelijk. Hij gaf soms het gevoel het idee met zijn gedachten ergens anders te zitten, een heel onaangename vorm van geslotenheid. … Geslotenheid en wanneer hij dat hier probeerde te doorbreken, tijdens de koffiepauze bijvoorbeeld, dan vond ik dat soms erg grappig. Hij probeerde vlot te doen, was zelfs plots babbelziek…of probeerde dat te zijn. Maar ook dat werd door niemand geapprecieerd.

Iris : (grinnikt) Zijn praatzucht verschool zijn zwijgen!


Jan :Ja…huh…Hij…hij heeft wel wat mensen doen lijden ook doen lijden manier. Mensen die het echt goed met hem voor hadden, die van hem hielden…soms mensen die heel gemakkelijk, heel stevig in het leven stonden ook …

(wordt volgende week vervolg)

85h De Onbekende

Transcriptie VHS-tape (vervolg)

X: …wanneer je als kind alles doet, zoals je opvoeders je dat vragen… je beantwoordt daar aan …zonder, dat je daar bewust van bent…de atmosfeer van het ouderlijke huis is de zuurstof die je inademt…daar neemt het kleine kind alles onvoorwaardelijk aan…zelfs de meest gewone situatie, zou door een kind dat daarin is opgegroeid niet als “ongewoon” ervaren kunnen worden… maar precies als herkenbaar…Sammy stelde zich geen vragen over zijn ouders!…Nooit!…Wij waren het die hem die vragen aanbrachten.. Wij waren het die hem daarop wezen!…maar Sammy zelf aanvaardde nooit dat iemand bij zijn ouders gebreken zou doen uitschijnen…ik geloof dat zijn deelname aan sessies in de Kring…voor hem een manier waren… om er achter te komen hoe andere mensen in elkaar zaten…hij had heel weinig contacten…en onze bijeenkomsten gaven hem een gelegenheid om dat te ontdekken…ik denk niet…ik geloof niet dat hij hier veel vorderingen heeft gemaakt…

Jan : ..tja …hij luisterde …hij keek en luisterde, zo kan het dat wel zeggen…het was inderdaad moeilijk om je dat nu in te beelden. Ik bedoel; die situatie waar hij zich geen vragen over stelde, zoals je dat net aangaf: hoe zei je dat weer? Een kind stelt zich geen vragen over de atmosfeer van de huiselijke situatie, het ouderlijk gezin wordt als evident beleefd, als gegeven, nooit als vraag. Later moet dit wel gekomen zijn. Voor zover ik Sammy heb mogen meemaken, voor zover ik mij hem goed herinner, had hij geen, zag hij geen uitwegen, of kende hij geen uitwegen uit dat gezin, iedere opgroeiende generatie heeft ‘peers’ zoals je zei, heeft leeftijdsgenoten waarin een opgroeiend adolecent zich in erkent, zich bij aansluit. In het meest markante geval wordt die gekenmerkt door een ‘generatiekloof’, tekent die zich af als een breuk met de vorige generatie. Ook daar kon Sammy klaarblijkelijk geen aansluiting bij vinden.

x: Ik zal je zeggen waarom, Jan, …

(wordt volgende week vervolgd)

85g De Onbekende

Transcriptie VHS-tape vervolg

X: wanneer je als kind alles doet zoals je opvoeders dat vragen… je beantwoordt daaraan …zonder dat je daar bewust van bent…de atmosfeer van het ouderlijke huis is de zuurstof die je inademt…daar accepteert het kleine kind alles onvoorwaardelijk…zelfs de meest gewone situatie zou door een kind dat daarin is opgegroeid, niet als ‘ongewoon” ervaren kunnen worden… maar precies als herkenbaar

(onverstaanbaar)

…Sammy stelde zich geen vragen over zijn ouders…nooit!…Wij waren het die dat aanbrachten die hem daarop wezen…maar zelf aanvaardde hij nooit dat iemand zijn ouders in gebreke zou doen uitschijnen, nooit!…ik geloof dat zijn deelname aan sessies in de Kring…voor hem ook een manier waren… om er achter te komen hoe andere mensen in elkaar zaten…hij had heel weinig contacten…en onze bijeenkomsten gaven hem telkens een gelegenheid om dat te ontdekken…ik denk niet dat…ik geloof niet… dat hij veel vorderingen heeft gemaakt…

Kijk, zo’n situatie kan je maar goed begrijpen kan je maar duidelijk zijn indien daar een kentering in komt en die kwam niet! Wat wij zagen kon hij niet zien!
Je zou pas duidelijk kunnen aantonen dat je, dat wij, als groep, het bij “het rechte eind” zouden gehad hebben doordat onze opmerkingen verandering, verbetering zouden gebracht hebben in zijn leven – die kwam niet…hij wentelde zich in zijn problematiek
wanneer iemand een ommekaar in zijn leven kan maken, wanneer De Kring daarbij kan helpen – een ander levenspad te kiezen – iets belangrijk te ondernemen, dan heeft die De Kring eigenlijk iet meer nodig!
…een ladder -zeg maar- die daarna weggesmeten kan worden
en we zien dan ook iemand anders voor ons dan degene die we ontmoetten.

Iris : ja sommigen zijn hier zeer sterk geëvolueerd, maar wik weet niet zo, ik kwam hier, omdat ik mij deel voelde, nog steeds deel voel uitmaken van De Kring, als solidariteit. Ik bedoel, je gaat zo maar niet weg wanneer je problemen zijn opgelost, dat zou het gevoel geven dat je de anderen achterlaat. Ik had toen voornamelijk het moeilijk met mijn moeder, en met loslaten in het algemeen, en dan het rouwproces dat na haar dood volgde. Maar ik heb De Kring nooit opgegeven. Ook niet daarna. Ik geloof dus niet dat het als een soort ladder is die je daarna wegwerkt. Misschien is dat zo bij een therapeut, ik bedoel de begeleiding door een psychiater. Iets officieel zeg maar. Hier voel ik de geest van solidariteit als heel belangrijk aan. Ik mag gerust zeggen dat ik hier graag kom! Dat ik zelfs naar onze bijeenkomsten uitkijk. Vroeger in de tijd van Sammy, en nu nog altijd, met de nieuwe mensen die er ondertussen deel van uitmaken. Het is telkens iets nieuws, en het is goed om ier samen te zijn. Ik voel mij hier veilig. Een gevoel van veiligheid, zelfs geborgenheid dat ik nergens anders zou kennen…