85f De Onbekende

Transcriptie VHF-tape (vervolg)

X: …Och, hier in de Kring praatte Sammy wel, hoewel dat… dat wij daar lang hebben naar moeten wachten!…het was zo, dat hij…dat hij niet zo iemand was die onopgemerkt kon blijven zwijgen (glimlachend)….je kan hier zo in onze kring aanwezig zijn …zo, zonder iets te zeggen …je aandacht toegespitst naar wat er omgaat, maar zo was het niet met Sammy…Zijn aanwezigheid woog op de één of ander manier…ook al zei hij niets…en leek zijn houding…zijn lichamelijke houding passief, de manier waarop hij op zijn stoel zat … of hing, beter…zoals je wil…gaf zelfs…gaf ons soms …gaf mij iets van onverschilligheid, ongeïnteresseerd zijn…maar dat bleek hij in werkelijkheid helemaal niet…hij had steeds heel goed opgelet!…had zelfs beter, veel beter naar de anderen geluisterd dan wij dat hadden gedaan…kon steeds precies zeggen wie wat had meegedeeld…Maar wij …

Wij konden niet tot hem doordringen…
Hij nam zijn ouders voortdurend in bescherming…er was geen manier waarop wij …hem tot een zeker inzicht konden brengen. Hij ging de schuld voortdurend plaatsen bij zichzelf, hij verweet zichzelf voortdurend…Zo…

Sammy als kind blijft onzichtbaar voor zijn ouders…deze ouders zien in hem enkel… enkel wat en wie zij willen zien en het kind – Sammy – zal zich daarnaar ook gedragen. Er is dus sprake van een “dubbele negatie”(maakt een gebaar de vingers). En zo krijgt het kind … Op die manier kreeg Sammy nooit een spiegel…Hij leidde als kind een echo-loos bestaan…slaagt er nooit in om dat beeld van zichzelf op te bouwen dat ieder normaal kind binnen een gewone gezinssituatie daartoe krijgt… Daardoor gaat het kind verstillen. Kan zich niet mededelen, zeg maar. …Letterlijk niet mede-delen.

Deelachtig zijn aan iets….aan…buiten de familieband staan…of nog beter…zijn plaats…(grinnikt) Zijn terechte plaats in deze familie is er buiten!(kijkt naar de anderen in het rond)…Hij wordt als het ware in ‘orbit gehouden’ Heeft hier iemand hier zo niet gezegd? …Was jij dat Jan? …Of Iris? Dat vond ik zeer treffend!…hij draait als een satelliet omheen zijn ouders…blijft in hun gravitatie gevangen…blijft de gevangene van hun zwaartekracht…zelfs wanneer ze beiden dode sterren geworden zijn…omdat tenslotte…omdat dit tenslotte de …zijn enige, de enige vorm van identificatie zal zijn tijdens zijn jeugd en tijdens de rest van zijn latere leven….Wij konden daar weinig tegen in brengen…en daarom scheen hij dikwijls zo ondoordringbaar voor ons….ook al bleek dat hij heel goed open kon staan voor anderen! Kijk…eigenlijk…zou je het zo kunnen zien…dat zijn aandacht voor de andere…zijn absolute aandacht …precies overeenkwam met zijn aandacht voor de ouders…en waarschijnlijk voor anderen in zijn leven…hij…hij was het centrum van zijn eigen wereld…waar …en hij stelde afwisselend ook anderen ook in dit centrum…dat was …dat was zijn enige…of de bijzonderste manier waarop hij had leren omgaan met de wereld…met de andere…door te zwijgen en luisteren, door zijn aandacht te richten op zichzelf op op de anderen met even veel concentratie.