81a – De Samenkomst

(transcirptie van VHS-casette) :

(Jan en Paul groeten Iris hartelijk -er wordt gekust en geknuffeld)

Iris : Wat een weer!
Jan : Zeg dat wel! Ik wou eerst met de fiets komen maar ik heb gelukkig voor de bus gekozen.
Iris : Wel ja, waarom niet.

De bus gromt, regen slaat tegen de ruiten zodat het landschap waziger wordt.
Iris : (wil iets zeggen maar kan zich niet verstaanbaar maken door het lawaai, wuift met de hand, hoest,)
Na ruim een kwartier stapt het drietal af aan de kerk van Grauwegomme.
Het heeft opgehouden met regenen en er staat een flauw zonnetje.
Jan belt aan. Een breed hoog herenhuis, dat de pastorie blijkt te zijn.
Een oudere man met jongensachtige glimlach verschijnt aan de deur. Hij heeft een rond brilletje o pde punt van zijn neus. Ze groeten elkaar hartelijk, als vertrouwde kennissen dat doen.

Pastoor : Wel dat is lang geleden!? Hoe gaat het met jullie? Weten jullie de weg hier nog?

Iris: Jazeker ! – aan dit huis heb ik enkel goede herinneringen!

(De pastoor klimt een brede houten trap op, de anderen volgen. Boven opent hij een dubbele deur die toegang biedt tot een ruime kamer met hoge plafonds en drie hoge ramen. Het glimmen van de naakte plankenvloer is opvallend. De geluiden van de straat zijn duidelijk hoorbaar.)

Jan : Ja, hier hebben we heel wat tijd doorgebracht is het niet?

Iris : Ja…veel verhalen, tranen, zuchten en lachen!

Paul : Echt waar?

Jan : Ja … wanneer een groep een hechte band heeft ontwikkeld – wordt er ook veel gelachen!… Wanneer we na de sessies hier in het cafeetje om de hoek napraatten werd er soms zo heftig gebulderd en getierd dat Freddy -de waard -soms vreemd opkeek – intimiteit maakt niet enkel droeve dingen los, maar ook vreugde…

Paul : (grinnikt) Gezongen hebben jullie toch niet ?

Jan : …Ha, wat? Neen (lacht) dat geloof ik niet.

Pastoor : Wanneer jullie iets nodig hebben dan roepen jullie maar – ik blijf hier beneden… Nog wat werk aan mijn sermoen. …Tot straks!


(Er staan allerlei zeteltjes in een ronde – Iris zet zich als eerste.)

Iris : De padre zal waarschijnlijk gedacht hebben dat we terug een groep-sessie gingen houden, …Hij heeft hier blijkbaar alles klaargezet voor een voltallige groep.


Jan : …Ja! …Wel..ik geloof dat het beter is dat … ik zal hem maar gaan zeggen dat er niemand meer komt…

Iris: (roept Ja na) Anker komt ook nog!


(Jan gaat weg, we horen zijn voetstappen de krakende houten trap verdwijnen)

Paul : Jullie hebben wel een mooie plaats gekozen zeg! – met dat pleintje hier vooraan en de lindebomen…


Iris : Ja – het is hier gezellig!… al dat…maar… er werd toen niet veel naar buiten gekeken moet ik zeggen. Ik bleef steeds met mijn aandacht bij de groep. Deze ruimte bestond toen eigenlijk niet meer voor mij.


Jan : En Sammy kwam hier ook?


Iris : Sammy is veel later deel gaan uitmaken van onze groep – ik geloof dat Jan toen al een jaar of zo hiermee gestart was. …Hij zat steeds daar, …Daar in dat hoekje bij het raam, Hij zei niets, …helemaal niets, …en keek ons aan, …maar hij luisterde wel erg goed! Dat is later gebleken …uit al zijn interventies bleek dat hij het best van ons allen geluisterd had!

(wordt volgende week vervolgd)