81b – De Samenkomst

(VHS-Video tape transcriptie: Een haast lege kamer, een helder glimmende plankenvloer, drie grote naakte ramen die uitgeven op het pleintje. Van de lindebomen kan je enkel de kruinen zien die nu hun herfstig geel gehuld zijn – en de spitstoren van het kerkje, in tegenlicht van de lage zon – duiven fladderen rond – af en toe is verkeer hoorbaar.
Stoelen staan in een kring -Iris Jan en Paul zijn gaan zitten.
)

Jan : …Wel, kunnen we beginnen? …Wachten we nog op iemand?… Op wie wachten we nog?

Paul : Wel op Anker! – die ging toch ook komen?

Jan : …Komt Anker ook?

Iris : Dat had mij toch bevestigd

Jan : …en over wat zullen we het hebben?

Paul : (lachend) Wel, over onze Sammy natuurlijk!

Iris : Het idee kwam van Anker, …Hij was tot de bevinding gekomen dat we ieder een erg verschillend beeld van Sammy hebben opgebouwd – daarom wou hij ons samenbrengen.

Jan : Ja…wel…

Paul : …Maar…ik vraag mij af wat Anker daarmee wil bereiken?

Iris : Hij wou horen hoe we over elkanders standpunt dachten.

(duiven koeren aan het venster, iemand roept wat op straat, een vlucht vliegt op)
de tijd verstrijkt – Iris staat op, kijkt door het raam. Maar daar kraakt de trap – de deur gaat open: daar is Anker.
Ze groeten elkaar hartelijk – Anker heeft een bundeltje papier onder zijn arm – in een soort farde –
)

Anker : Wel,…kijk!.. dat is erg vriendelijk dat jullie allen wilden komen, …het was niet zo makkelijk om een moment te vinden waarop jullie allemaal vrij konden zijn –

(kijk rond , ontdoet zich van een zijn overjas die hij over de leuning van één van de stoelen legt)

Anker : Het is mooi hier! Vriendelijk van de pastoor om zijn lokaal voor ons ter beschikking te stellen.

Jan : Ja wij kennen dat hier zo al een beetje.

Iris : Ja hier hebben we al veel meegemaakt is het niet?

Anker : Oh ja?

Iris : Het is hier dat ‘de Kring’ samenkwam.

Anker : …en dus ook Sammy?

Iris : Ja Sammy was er ook bij! Deze plaats roept mij veel herinneringen aan hem op.

(wordt volgende week vervolgd)

81a – De Samenkomst

(transcirptie van VHS-casette) :

(Jan en Paul groeten Iris hartelijk -er wordt gekust en geknuffeld)

Iris : Wat een weer!
Jan : Zeg dat wel! Ik wou eerst met de fiets komen maar ik heb gelukkig voor de bus gekozen.
Iris : Wel ja, waarom niet.

De bus gromt, regen slaat tegen de ruiten zodat het landschap waziger wordt.
Iris : (wil iets zeggen maar kan zich niet verstaanbaar maken door het lawaai, wuift met de hand, hoest,)
Na ruim een kwartier stapt het drietal af aan de kerk van Grauwegomme.
Het heeft opgehouden met regenen en er staat een flauw zonnetje.
Jan belt aan. Een breed hoog herenhuis, dat de pastorie blijkt te zijn.
Een oudere man met jongensachtige glimlach verschijnt aan de deur. Hij heeft een rond brilletje o pde punt van zijn neus. Ze groeten elkaar hartelijk, als vertrouwde kennissen dat doen.

Pastoor : Wel dat is lang geleden!? Hoe gaat het met jullie? Weten jullie de weg hier nog?

Iris: Jazeker ! – aan dit huis heb ik enkel goede herinneringen!

(De pastoor klimt een brede houten trap op, de anderen volgen. Boven opent hij een dubbele deur die toegang biedt tot een ruime kamer met hoge plafonds en drie hoge ramen. Het glimmen van de naakte plankenvloer is opvallend. De geluiden van de straat zijn duidelijk hoorbaar.)

Jan : Ja, hier hebben we heel wat tijd doorgebracht is het niet?

Iris : Ja…veel verhalen, tranen, zuchten en lachen!

Paul : Echt waar?

Jan : Ja … wanneer een groep een hechte band heeft ontwikkeld – wordt er ook veel gelachen!… Wanneer we na de sessies hier in het cafeetje om de hoek napraatten werd er soms zo heftig gebulderd en getierd dat Freddy -de waard -soms vreemd opkeek – intimiteit maakt niet enkel droeve dingen los, maar ook vreugde…

Paul : (grinnikt) Gezongen hebben jullie toch niet ?

Jan : …Ha, wat? Neen (lacht) dat geloof ik niet.

Pastoor : Wanneer jullie iets nodig hebben dan roepen jullie maar – ik blijf hier beneden… Nog wat werk aan mijn sermoen. …Tot straks!


(Er staan allerlei zeteltjes in een ronde – Iris zet zich als eerste.)

Iris : De padre zal waarschijnlijk gedacht hebben dat we terug een groep-sessie gingen houden, …Hij heeft hier blijkbaar alles klaargezet voor een voltallige groep.


Jan : …Ja! …Wel..ik geloof dat het beter is dat … ik zal hem maar gaan zeggen dat er niemand meer komt…

Iris: (roept Ja na) Anker komt ook nog!


(Jan gaat weg, we horen zijn voetstappen de krakende houten trap verdwijnen)

Paul : Jullie hebben wel een mooie plaats gekozen zeg! – met dat pleintje hier vooraan en de lindebomen…


Iris : Ja – het is hier gezellig!… al dat…maar… er werd toen niet veel naar buiten gekeken moet ik zeggen. Ik bleef steeds met mijn aandacht bij de groep. Deze ruimte bestond toen eigenlijk niet meer voor mij.


Jan : En Sammy kwam hier ook?


Iris : Sammy is veel later deel gaan uitmaken van onze groep – ik geloof dat Jan toen al een jaar of zo hiermee gestart was. …Hij zat steeds daar, …Daar in dat hoekje bij het raam, Hij zei niets, …helemaal niets, …en keek ons aan, …maar hij luisterde wel erg goed! Dat is later gebleken …uit al zijn interventies bleek dat hij het best van ons allen geluisterd had!

(wordt volgende week vervolgd)