56 – Luie Sammy

Sammy was lui.
Of toch zo beschreef de leraar hem tijdens ouderdag.
Hij antwoordde goed in de klas maar deed zijn werk niet.
“Hij kan maar hij wil niet”
Victor Vander Straet, Sammy’s vader keerde woedend terug naar huis – “nooit ga ik nog naar een oudervergadering” om zo’n affronten te moeten aanhoren.
Waarom was Sammy lui?
Daar stelde zich niemand vragen over.
“Hij zou ’s ochtends vroeger moeten opstaan en gymnastiek doen
dat zou een man van hem maken!” zei vader
Maar niets van dat gebeurde.
Het gezin zat rond het avondmaal en zoals gewoonlijk gleden de blikken van hem weg over Sammy naar zijn broertje of naar beneden.
Sammy werd nooit aangekeken aan tafel.
Nooit eigenlijk. Ook niet wanneer het gezin voor de tv had postgevat.
Natuurlijk niet.
Inderdaad – Sammy’s schoolresultaten waren niet denderend.
“Hij zal nooit een uitblinker worden” had de schoolpsycholoog gezegd.
Vader deed steeds smalend over alles wat zijn oudste aanging. Alsof iets nooit belangrijk zou kunnen zijn wanneer het Sammy aanging.
Hij – Victor – was belangrijk, dat kon je toch zo zien, wat zou heel dit gezin zonder hem kunnen beginnen?

Alles hing van hem af.
Hij was de rots in de branding voor een vertwijfelde moeder, en de schitterende ster van Sammy’s broertje Ruddy.
Sammy zou ingenieur kunnen worden – had vader ooit gezegd.
Maar ingenieur worden interesseerde Sammy helemaal niet. Hij was eerder betrokken bij de fotografie studenten die regelmatig aan huis kwamen.
Vader werkte op zaterdag in het fotowinkeltje van oom. En was zo met de studenten in contact gekomen.
Ze discussiereden heftig in het salonnetje voor de televisie uitzendingen begonnen. Sammy kwam daar stilletjes bij zitten en luisterde naar ieder woord.
Ze hadden het niet over dingen van de school maar over dromen en creatie, over een nieuwe maatschappij, over fotografie en film, en hoe er daar in die wereld aan toe ging.
Soms brachten zij een fotomodel mee. Waarvan Sammy de naakte beelden te zien kreeg.
Het waren grote ranke lenige vrouwen met lange blonde of bruine haren en heel korte rokjes met lange welgevormde benen .
De foto’s toonde hoe weelderig hun borsten en heupen waren waarover hun haar weelderig golfde als een waterval.
Ze waren vrank en vrij leefden uitbundig een hadden passionele relaties.
De anderen schuifelden grijs door het leven, dacht Sammy, dit is anders, maar niets kon hem zeggen dat dit ook zijn weg zou kunnen worden.
Voor hem lag de grijze weg van kantoorbediende open, wanneer het hem dan toch niet lukte om ingenieur te worden. Klassieke piano te spelen en later met een grote wagen of te rijden.

Hij zag in hemzelf wat zijn ouders hem lieten zien: dat hij helemaal niets was, helemaal niemand, dat hij zijn dromen beter vergat de wereld onder ogen diende te zien en te ervoor te zorgen zich langs de goede kant van de zweep te houden – als hij dat tenminste kon.

Advertenties

even geduld

We vragen je nog een weekje geduld lieve lezer!

Iris heeft mij een bundeltje papier gegeven die ik tegen de volgende week zal publiceren.

Je kan zien dat ze onder zorgen voor haar moeder gebukt gaat, maar ze heeft toch tijd gevonden om te schrijven.

En wat er klaar heeft gemaakt dat lezen jullie volgende week

Anker Tong

een tijdje zonder

Jullie zullen het een tijdje zonder berichten over het leven van Sammy moeten stellen.

– Iris wordt helemaal opgenomen door de zorg voor haar moeder.

– Crisis op mijn werk (ik hoop dat we in dit land nog een tijdje zullen kunnen blijven)

even niet dus