46 – Juichende meisjes

 

Juichende meisjes

door Iris Nachtegaal

Trein met juichende meisjes
Sammy fietst alleen langs de meters hoge spoorberm.
Hij voelt zich stoer want hij heeft zijn zwarte anorak aan.
Boom na boom na boom ritmeert de weg met naakte takken.

De aanhef van een groeiend grommelend geluid wordt een naderende trein hoog boven op de berm naast hem.
Drie meisjes van zijn leeftijd leunen uit het raam, en waaien naar hem slaken kreten en juichten.
Sammy stopt plots, zwaait toch even terug.
Kan niet geloven.

Lacht.

Erkend worden, gezien, geapprecieerd.
Voelt zich even bestaan.
Eén enkel ogenblik.
Hij glimlacht nu, ademt dieper.
De meisjes wuiven tot de trein uit zijn gezicht verdwijnt.

Hij lacht en wuift terug.

Advertenties