18 – De Geboorte

Iris en ik zitten hier nu regelmatig samen om de “erfenis van Sammy te verdelen”.

We hadden enkele oude röntgenfoto’s gevonden.
Toen we deze tegen het licht hielden konden wij duidelijk een baby onderscheiden die nog in de buik zat.
Het opmerkelijke eraan was dat de navelstreng zich blijkbaar rond de hals van de foetus had gedraaid – (het zijn erg oude foto’s – ze zijn niet bijzonder scherp)
Er lagen ook nog enkele familiefoto’s bij.

Iris Nachtegaal heeft deze gegevens over Sammy’s geboorte samengevoegd en geromantiseerd in de volgende tekst:

1,

Middernacht
Sterrenparels vallen uit het hemelzwart.
Zij druppelen, gorgelen, worden opgeslokt door de duizenden kelen van afvoerbuizen.
Glinsterend stippelen zilveren regendruppels onder wiegende straatlantaarns, verstarde cyclopen die neerkijken over de glimmende verlaten straten.

De daken van Grauwegomme glanzen onder een aanhoudende regen.
Een voordeur gaat open.
De  gestalte van een jonge man verschijnt in tegenlicht.
Hij draagt een alpin en een bleke regenjas met opgeslagen kraag.
Hij brengt een fiets naar buiten .

Victor Vander Straet fietst door de druilerige nacht naar het kerkplein -daar wachten taxi’s – zijn vrouw staat op het punt te bevallen.
Zij gaat bevallen van hun eerste kind!

“Verantwoordelijkheid! weer een nieuwe verantwoordelijkheid op mijn schouders, en als dat maar goed gaat!”
Regen slaat hem in het gezicht.
De fiets slipt af en toe op de gladde kasseien – spat hoog op door de plassen. Victor voelt niet – hoort niet – wil enkel vooruit – zo vlug mogelijk  doorzetten – want iedereen wacht op hem.

De taxi’s staan aan het eind van de laan.
Knorrende diesels, muisgrijze bolhoedvormige wagens.
Niets daarvan ziet hij, niet de regen, noch de straten enkel deze taak die voor hem staat.
De verantwoordelijkheid voor de nieuwkomer, een meisje of een jongen, een zoon of een dochter, de zorg, de vijand, de redding, de naam
– wat diende – wat moest van de pastoor het geslaagde huwelijk
– de kinderwens van zijn jonge vrouw – zijn toekomstig vaderschap.
De ronde zwarte auto bracht hen beiden naar het ziekenhuis.
Zij zwijgzaam verkrampt.
“Hebt ge zeer?” vraagt hij haar – zij knikt neen en houdt de lippen op elkaar geperst haar gelaat is strak en bleek .
Zo heeft hij haar nog nooit gezien.
Nu moet hij zich sterk tonen, zij hangt van hem af. Alles hangt van hem af zoals gewoonlijk – Een duistere stad verschuift onpeilbaar achter beregende ramen. De ruitenwissers huilen.
– Nog eventjes zegt hij we zijn er bijna – fluistert hij
Strak en wit staat het hoge bed klaar – met daarnaast een bazige verpleegster.

2,

Hij mag niet bij het kraambed.
Hij wacht op de gang en hoort de dokter tegen de verpleegster fezelen dat er iets zeldzaams aan het kind te zien is.

Is het de navelstreng – die als een strop rond het halsje geknoopt is?

De vroedvrouw grijpt de pas geborene aan de voetjes vast, met de kop hangend naar beneden. Het kind spartelt als een vis.
Dan kletst ze op de billetjes.
Lucht stroomt voor het eerst door de longen en de baby.
Sammy huilt om zijn eerste wereldse ervaring.

3,

De foto’s laten een gelukkige moeder zien omringd door de familieleden met glunderende blikken.
De ouders wilden een moderne korte Engelse naam: Sammy
Sammy werd een gemakkelijke baby.

Het gebeurde wel eens dat hij  ‘s nachts weende.

Maar wanneer dat te herhaaldelijk voorkwam dan weerhield Victor zijn vrouw om weer uit het bed te klimmen –
“Hij speelt met uw voeten!” zei hij – “Nu is het genoeg! Ge zij daarnet al geweest!”
Het wenen van Sammy stopte na enige tijd en bleek na enige duur steeds te verminderen, niettegenstaande de baby  ’s nachts verschillende keren wakker werd.

Het kind bleef dan in het donker staren zonder nog te huilen of enig ander geluid te maken.
En een warmte voelde op zijn borst – die van zijn eigen hand.

Advertenties